Dziś skup się na…
Zrozumieniu, że bohater tragiczny nie musi być ofiarą fatum. W literaturze nowożytnej i nowoczesnej tragizm rodzi się przede wszystkim z wewnętrznego konfliktu i świadomego wyboru, który prowadzi do klęski.

Zadanie dnia (25-30 min)

1. Zapisz po jednym momencie granicznym dla każdego bohatera:

– Makbet: ………………………………………

– Raskolnikow: …………………………………

2. Dopisz:

– jaką decyzję podejmuje bohater,

– jaką cenę za nią płaci.

3. Odpowiedz jednym zdaniem:
co jest źródłem ich tragizmu?

To pytanie pozwala łatwo przejść do porównania.

Miniwiedza: kim jest bohater tragiczny (w ujęciu nowoczesnym)?

Bohater tragiczny:

  • stoi przed wyborem moralnym,
  • ma świadomość konsekwencji,
  • podejmuje decyzję, której nie da się cofnąć,
  • ponosi klęskę niezależnie od intencji.

Tragizm wynika z nieodwracalności wyboru.

Makbet jako bohater tragiczny

  • zna granice dobra i zła,
  • ulega ambicji i wizji władzy,
  • sam decyduje się na zbrodnię.

Jego tragizm polega na tym, że:
zyskując władzę, traci siebie – spokój,
moralność i sens działania.

Raskolnikow jako bohater tragiczny

  • tworzy teorię „człowieka niezwykłego”,
  •  świadomie przekracza normy moralne,
  •  próbuje usprawiedliwić zbrodnię ideą.

Jego tragizm polega na tym, że:
nie potrafi żyć z własnym czynem, a kara zaczyna się w jego sumieniu.

Podobieństwa

  • świadomy wybór,
  • przekroczenie granicy moralnej,
  • nieuchronna klęska.

Różnice

  • Makbet niszczy świat wokół siebie,
  • Raskolnikow niszczy przede wszystkim
    samego siebie.

Gotowy schemat argumentu

Teza (przykład): Bohater tragiczny w literaturze nowożytnej i nowoczesnej sam staje się źródłem własnej klęski.

Argument: Zarówno Makbet, jak i Raskolnikow świadomie przekraczają granice moralne.

Przykład: Zbrodnia uruchamia proces nieodwracalnych konsekwencji.

Wniosek: Tragizm bohatera polega na odpowiedzialności za dokonany wybór.

Kontekst / inspiracja (na dziś)

Kontekst: nowoczesne rozumienie tragizmu

– los ustępuje miejsca psychice,

– kara ma wymiar wewnętrzny,

– odpowiedzialność spoczywa na jednostce.

Sentencja: Summa poena est culpa (Największą karą jest wina)

Jak użyć maturalnie:
Jako puentę pokazującą, że prawdziwa tragedia rozgrywa się w sumieniu bohatera.

Jeśli chcesz przećwiczyć porównania bohaterów pod różne pytania jawne,

zajrzyj do ebooka „Jak błyszczeć kontekstami”.

Jak błyszczeć kontekstami?