Co zdaniem podmiotu lirycznego sprawia, że człowiek w czasie swojego życia oddala się od Boga?
Mikołaj Sęp Szarzyński
Sonet V
O nietrwałej miłości rzeczy świata tego
Odpowiedź skrócona
- pokusy, pragnienia, którym człowiek nie potrafi sie oprzeć,
- dobra materialne,
- piękno otaczającego świata,
- sława,
- rozkosz.
Odpowiedź rozbudowana
W sonecie podmiot liryczny pokazuje, że człowiek oddala się od Boga przede wszystkim wtedy, gdy jego myśli „cukrują” rzeczy doczesne – czyli kiedy pragnie ich bardziej, niż na to zasługują. Żądze i pragnienia sprawiają, że ludzkie myśli zostają zwiedzione i skupiają się na tym, co przemijające. Złoto, bogactwo, rozkosz, sława czy uroda świata kuszą, bo wydają się atrakcyjne i dostępne. Problem polega na tym, że te wartości nie są stałe – „i mienić, i muszą się psować”, a więc przemijają i zawodzą, choć człowiek próbuje się nimi nasycić.
Podmiot liryczny podkreśla, że miłość jest naturalnym kierunkiem ludzkiego istnienia, ale ciało – „z żywiołów utworzone” – wybiera to, co zewnętrzne i nietrwałe. Chwaląc to, co stworzone, człowiek zapomina o prawdziwym celu swojej miłości – „wiecznej i prawej piękności”, czyli Bogu. Dusza nie znajduje ukojenia w dobrach materialnych ani ziemskich przyjemnościach, dlatego gdy skupia się na nich zamiast na Stwórcy, oddala się od Niego. W ten sposób poeta ukazuje, że ludzkie słabości, fascynacja światem i uleganie pokusom odciągają człowieka od Boga i prawdziwego szczęścia.
