Niedojrzałość w „Ferdydurke” nie oznacza po prostu młodego wieku, braku doświadczenia czy nieodpowiedzialności. Gombrowicz nadaje jej znacznie szersze znaczenie. Pokazuje człowieka, który nigdy nie jest całkowicie „gotowy”, a jednocześnie nieustannie zostaje wtłaczany przez innych w określone role. Najlepiej doświadcza tego Józio – trzydziestoletni bohater, którego można w jednej chwili potraktować jak ucznia i symbolicznie cofnąć do młodości. Dlaczego niedojrzałość jest tak ważna dla zrozumienia całej powieści?

Bunt kojarzy się z odwagą, niezależnością i walką o własne przekonania. Wielu bohaterów literackich sprzeciwia się światu, by odzyskać wolność lub obronić swoje wartości. Czy podobnie jest w „Ferdydurke”?

Witold Gombrowicz patrzy na bunt znacznie bardziej krytycznie. Nie przedstawia go jako prostego sposobu na wyzwolenie się z ograniczeń. Wręcz przeciwnie – pokazuje, że bunt również może stać się kolejną rolą, którą człowiek odgrywa przed innymi.

To właśnie dlatego motyw buntu w „Ferdydurke” jest tak oryginalny. Autor nie pyta, czy warto się buntować, lecz czy bunt rzeczywiście pozwala odzyskać wolność.